Uit SpiritueelChristen
Het kan gebeuren dat, als je jezelf meer voor God en Christus opent, je ook meer op het spirituele vlak zal ervaren. Dit is hetzelfde als wanneer je de ogen opent, je ook het licht meer zal kunnen zien. Het krijgen van deze ervaringen heeft natuurlijk ook de nodige invloed op jezelf. Het zijn vaak ervaringen die je leven verrijken. Ze bevestigen een grotere wereld en een dieper bewustzijn.
De spirituele ervaringen die we soms mogen krijgen, kunnen we zien als bijverschijnselen van het openen van ons hart. Daarnaast hebben de ervaringen eigenlijk altijd het doel om ons bewust te maken van ons werkelijke bestaan binnen een geestelijke wereld. Het idee dat we deze ervaringen met een doel krijgen, is heel normaal. Zou er een taak voor mij klaar liggen? Wat is mijn levensopdracht? Hoe vind ik mijn roeping? Wordt er initiatief van mij verwacht om met deze ervaringen anderen te helpen?
Inhoud |
Levensopdracht
Ons bewustzijn mag zich verruimen, maar dat betekent nog niet dat we daardoor ook een opdracht van God krijgen. God geeft geen levensopdrachten want een opdracht wordt opgedragen, en Hij draagt ons niets op. Dit heeft namelijk een verplichting in zich. Als we daar niet toe in staat blijken te zijn, heeft dit consequenties. We nemen daardoor als het ware een verantwoordelijkheid op onze schouders en verbinden er een schuld mee als we niet aan de opdracht kunnen voldoen. God houdt echter zo veel van ons dat Hij ons accepteert ondanks onze werken en ons falen. Hij geeft ons daarom nooit een opdracht.
Roeping
God vraagt ons. Deze vraag kan ons heel bewust gesteld worden. Als dat gebeurt ben je daar ook geheel van doordrongen. Als we ons openstellen voor God en Hem graag willen helpen, geeft Hij ons nog steeds geen opdracht. Hij stimuleert en inspireert ons om zelf een richting aan ons leven te geven. Hij begeleidt ons en helpt ons in onze wil en wat we kunnen. En alles zonder verplichting. De gehele begeleiding door God is er op gericht dat we zelf bij God terug willen komen, en dus Zijn liefde als onze liefde in ons hart aanvaarden. Deze vraag kunnen we ook een roeping noemen. De vraag die God ons persoonlijk stelt blijft echter vaak onbewust. De roeping komt dan ook eigenlijk gewoon uit ons hart. Of Hij het er ingelegd heeft, of dat het geheel uit ons eigen initiatief voortkomt, zullen we dan nooit weten. En dat hoeft ook niet. Als God ons via ons hart roept, is dit een zachte vraag die wij in volledige vrijheid mogen aanvaarden of afwijzen.
Geen invulling
Het is dan ook niet nodig om een levensopdracht of roeping te hebben. Dit werd me in een droom eens zeer stevig duidelijk gemaakt.
“Ik zie een opening van een grote wasmachine; een voorlader. De kleuren zijn okergeel getint. Mijn jongste dochtertje is dood en ik leg haar dode lichaampje in de wasmachine. Dit gaat moeilijk want er is al lijkstijfheid opgetreden; Rigor mortis. Gewikkeld in een okergeel kleed leg ik haar in de wasmachine. Ze heeft een donkerder huidtint en haar haartjes zijn ook okergeel en niet vel blond zoals normaal. Ik was er niet bij toen ze stierf. (Wat een triest gevoel). Er moeten ook nog een paar andere lappen meegewassen worden. Een bruin met beige geblokte doek is bewerkt met bleek. Ik bedenk me dat ook de andere lappen, tijdens het wasproces, daardoor gebleekt kunnen worden.”
Van deze droom ben ik erg geschrokken. De droom heeft me erg geraakt, maar bij dromen gaat het vaak niet over de werkelijkheid maar wordt iets bijna letterlijk duidelijk gemaakt via een symbolische taal. Dit dochtertje staat niet voor mijn echte dochtertje maar voor iets eigens dat ik heb voortgebracht. Het okergeel duidt op iets aards want dit pigment is een aardekleur. Het sterven wijst op iets dat eindigt en dus moet stoppen. Zowel de wasmachine als het bleek wijzen op schoonmaken. Het moet lichter (bleek) worden, dus ook minder zwaar. De ‘rigor mortis’ wijst op het stijf vasthouden. Ik laat haar los in de wasmachine en vul deze wasmachine dus met haar. Ik geef met iets eigens ergens invulling aan. Het eigene is gewikkeld in een kleed en dus bekleed. Dit wijst op een functie of opdracht. Hierdoor wordt de vertaling van de gehele droom dus eigenlijk. “Ik moet me verschonen van mijn eigen strikte invulling van een opdracht, en het loslaten.”
Het idee dat ik een levensopdracht op mijn schouders moet nemen, is niets meer dan een gedachtespinsel dat nergens toe leidt. Gelukkig gaf mijn dochtertje me de volgende ochtend een extra uitgebreide knuffel. Dat had ik wel even nodig.
Initiatief
Het gaat dan ook niet om een hogere opdracht of roeping, maar om onze eigen passie voor het leven. Hoewel een roeping vriendelijker is, wordt ook deze van buiten ons gegeven. Ons innerlijk hoort echter de keuze voor de richting te bepalen. God inspireert ons maar laat ons vrij in de keuze.
Als we vanuit de eigen passie en initiatief het werk doen dat God ook wil, worden we door de engelen van God ondersteund en geholpen, en dienen we God daarmee. Deze hulp is afhankelijk van wat we nodig hebben voor het werk dat we gekozen hebben. Ons eigen initiatief is zeer bepalend voor de hulp die we van de engelen krijgen. Want doen we niets dan is er ook geen hulp nodig. De hulp wordt daarmee aan iedereen aangeboden die op zijn weg met God geholpen wil worden.
Passie
Het heeft geen zin om op zoek te gaan naar je levensopdracht of roeping. Het heeft zelfs geen zin om vanuit de wil op zoek te gaan naar een weg om initiatief te tonen. Dit is niet te forceren en borrelt op als het nodig is. De werken waar je vreugde in beleeft geven het beste resultaat. Leef dus vanuit de liefde in je hart. Dit is de liefde van God en onze verbinding met Hem. De passie en bevlogenheid die we in ons hart hebben, zorgt dan voor ons initiatief. Leven vanuit onze eigen verbinding met de liefde is de enige opdracht of roeping die je in het leven hoeft te aanvaarden. Al het overige dat we ondernemen is extra.
Hoe weten we of we wel het goede doen en of we wel genoeg doen? Heel simpel: God accepteert ons zoals we zijn. Hij houdt van ons met al onze zwakheden, schaduwkanten en mislukte initiatieven er bij. Als je vanuit je eigen liefde voor de medemens en met respect voor die medemens handelt, dan is dat goed: “Heb je naaste lief als je zelf”. God accepteert jou altijd. Accepteer je God ook?
Nog even terugkomend op de spirituele ervaringen. Ook daar hoeven we geen invulling aan te geven, en mogen we de weg die God voor ons wijst open laten. God helpt iedereen die dat wil op een manier die voor hem geschikt is. En dat is soms met een spirituele ervaring.
--René
