Uit SpiritueelChristen
Uit: ‘Vrede met jezelf – omgaan met onze schaduwkanten’, door Roelof Tichelaar, uitgegeven door Ten Have, Kampen, ISBN 978-90-259-57964.
Ik hoef het leven van Jezus niet te kopiëren door mijzelf op gelijke wijze te laten kruisigen door de wereld. Die taak is immers al volbracht door Hem. Jezus’ kruisiging was Zijn persoonlijke levensopdracht en wij mogen ons diezelfde levensopdracht niet toe eigenen om zo in Zijn voetsporen te willen treden. ‘Het is volbracht’ waren de veelbetekende woorden die Hij sprak bij Zijn heengaan. En wat volbracht is, hoeft niet opnieuw volbracht te worden. Daarnaast dien ik ook rekening te houden met mijn eigen beperkte draagkracht, want die is vele malen kleiner dan die van Jezus. De neiging onszelf te kruisigen is dikwijls gebaseerd op een verborgen schuldgevoel. Dan laten wij ons dus leiden door die schuld en dat zal ons niets goeds brengen.
De kruisiging van ons ego bestaat vooral uit de houding van deemoed en overgave. De weg van eigenmachtige zelfverbetering is een doodlopende weg en wordt dikwijls aangedreven door een soort superego. Juist in mijn kleinheid kan ik groot zijn. Jezus is niet voor niets voor mij gestorven. Daarvan mag ik doordrongen zijn, want pas dan kunnen Zijn dood en opstanding een stevig fundament voor mij zijn.
Ik herinner mij nog goed de woorden van een jongeman die mede door eigen toedoen in de goot was beland. Nadat hij zich met Jezus verbonden had, verscheen Hij ’s nachts aan de jongen en vertelde hem op welke manier Hij een verlosser voor hem is. En Hij voegde eraan toe: ‘Als jij de enige mens op aarde zou zijn geweest die gevallen is, dan zou Ik die hele lange en moeilijke weg voor jou alleen hebben afgelegd.’ Zo groot is de liefde van Jezus. Want alles wat ik niet kan volbrengen, heeft Hij voor mij volbracht. Alleen door Hem kan ik mij verzoenen met mijzelf en met de schaduwen die ik in mij meedraag.
Het dragen van mijn kruis hangt vooral nauw samen met mijn bereidheid mijn verdriet, mijn innerlijke pijn en angst er te laten zijn er hier bewust contact mee te maken. Daarnaast kan ons geloof van ons vragen om bepaalde offers aan God of onze naasten te brengen. Deze offers mogen echter alleen vanuit innerlijke vrijheid gebracht worden en nooit onder de invloed van morele dwang, schuldgevoelens of angst.
