SpiritueelChristen

Uit SpiritueelChristen

contactscontacts

Waarom maken mensen het elkaar, goed bedoeld, vaak zo moeilijk?

Tijdens de behandeling van een mevrouw, die al meerdere keren bij mij was geweest merkte ik dat er geen verdere vooruitgang was te bespeuren. Er bleef een bepaald spanningsveld aanwezig waarvan ik de oorzaak niet kon vaststellen. Ik vertelde haar dit. Om te bezien of ik toch nog een oorzaak zou kunnen vinden wilde ik graag een vervolgafspraak maken. Zij schoof ongemakkelijk op haar stoel heen en weer maar stemde met de afspraak in. De week daarna kwam de oorzaak op tafel. Zij vertelde dat zij lid was van een geloofsgemeenschap die het als zeer zondig ervoer dat zij bij een paranormale genezer haar heil had gezocht. Want, zo zei men, er is een grote kans dat deze mensen hun krachten van de duivel betrekken. Eén rotte appel in de mand steekt alle gezonde vruchten aan. Als het bij deze uitspraken was gebleven dan hadden we kunnen zeggen ‘jammer dat men niet de moeite heeft genomen om eens poolshoogte te nemen’. De situatie bleek echter veel ernstiger. Het kerkbestuur had tegen haar gezegd ‘dat indien zij door zou gaan met haar bezoeken aan de paranormale genezer zij niet langer aan Het Heilig Avondmaal zou worden toegelaten’. Met tranen in haar ogen vroeg zij mij of ik begrip voor haar beslissing zou kunnen opbrengen om geen verdere afspraken meer te maken. Met triestheid in ons hart hebben wij afscheid genomen.

Nadenkend over deze ellende kreeg ik een helderziende waarneming.

Ik keek van zeer grote hoogte schuin voor mij op een geweldig groot plat vlak. Het vlak was niet al te best verlicht en dus vrij donker. Op dat vlak waren grote groepen mensen te zien. In de ene groep stonden de mensen in een soort kring in een andere groepten zij bij elkaar als in een soort oploop. Weer een andere groep had zich gevormd tot een soort optocht waarbij de mensen zich lieten leiden door de voorgangers op de eerste rij. Het wonderlijke was dat als de voorgangers de richting van de optocht veranderden in de tegenovergestelde richting er stevige ruzies ontstonden tussen de mensen die achter in de slang nog niet van richting waren veranderd en de mensen voorin de slang die aan het passeren gingen. Terwijl men toch had moeten weten dat men deel uitmaakte van dezelfde optocht. Er waren kleine en grote groepen waarbij mensen van de ene groep naar de andere overliepen. Aan het tegenover mij liggende einde van het vlak was een verwelkomend diffuus licht zichtbaar. Slechts enkelingen, in het midden van het vlak, hadden in de gaten dat de juiste richting de richting naar het licht was. Toen verdween het beeld. Mijn triestheid had plaatsgemaakt voor een gevoel van verwondering en dankbaarheid.

--Leo Bakker