Uit SpiritueelChristen
Een mens heeft tijdens zijn leven als doel om zich te openen voor God. Hij kan tijdens zijn levens, door de manier waarop hij leeft, een keuze maken voor de liefde of niet. Een leven waar bij de dingen die je doet uit liefde gedaan worden, is een goed leven. Dus het leven is dan een eerlijke uiting van wat een mens binnenin is. Het gaat dan ook om wie we zijn.
Menselijk falen
Alleen lukt dit niet echt altijd. Zelfs als we het zo graag willen, om liefde vol tegenover de ander te zijn, stoten we toch vaak onze neus. Het lukt niet. Soms gewoon omdat die ander vervelend is. Of omdat we zelf humeurig zijn. Of dat we gewoon iets willen dat die andere niet wil.
We zijn en blijven mensen. Mensen hebben zo hun nukken en daar zijn we mens voor. We zullen nooit alles uit liefde kunnen doen. Maar dit is ook niet erg. Het gaat er niet om, om aan een bepaalde maatstaf van liefde te voldoen. Het gaat om de keuze. De innerlijke intentie voor de liefde. Deze innerlijke intentie om de liefde als je eigen basis voor alles te hebben, is het zelfde als het aanvaarden van God, het aanvaarden van Zijn liefde, het aanvaarden van Christus in ons hart. Omdat we mens zijn gaan we geregeld onderuit. We zijn niet heilig en zullen dat ook nooit worden. We zijn mens en weten wat we goed vinden en voelen. We kunnen dus kiezen. Wat vinden we belangrijk en wat niet. De keuze voor de liefde is de enige die werkelijk tot leven leidt.
Het gaat er niet om een lijstje met taken af te werken. Het gaat niet om het beleven van gebeurtenissen. Het enige dat belangrijk is dat we de liefde aanvaarden als ons eigen. En hopelijk zo vaak mogelijk en ondanks de gebeurtenissen van ons leven. Het enige dat belangrijk is, is ons openen voor God. Hij nodigt ons uit, wij hoeven alleen maar de uitnodiging te aanvaarden. Dat het ook vaak niet lukt, is niet erg. Als je de uitnodiging maar aanvaard omdat je dat uit eigen vrije wil ook wil.
Ons drinken
Als we bidden tot Hem, richten we ons tot Hem en openen we ons voor Hem. Het is dan als of we even ons hoofd naar voren buigen en een slokje water krijgen. Als we liefde vol aan Hem denken, krijgen we te drinken. Als we doen wat werkelijk uit ons komt, en dat we eerlijk het goede doen, krijgen we te drinken. Als onze instelling positief is en dus met liefde is vervuld, dan krijgen we te drinken.
En net zoals bij een plant zorgen de beetjes water voor leven en groei. Dit steeds weer aanvaarden van de liefde als je eigen bron is de enige geestelijk groei die we kunnen door maken. Het bepaalt de richting die wij willen gaan. De intentie van ons leven.
Het gaat niet om grote werken. De wereld verbeteren, zal niemand in zijn eentje lukken. Gewoon in ons dagelijks leven, dag in, dag uit, de keuze maken voor God, voor Zijn liefde, dat het onze liefde is, dat is het groei proces van ons leven. Door ons steeds weer voor God te openen kan Hij steeds beter zijn liefde in ons laten stromen. Door zijn liefde in ons kunnen we ons weer steeds beter voor Hem openen, en kunnen we steeds beter onze liefde uiten.
Het is niet erg als je wel eens vergeet te drinken. Maar les je dorst als het weer kan. Een plant zal verdrogen als deze geen water krijgt. Menig mens laat zich zelf verdrogen door niet het hoofd te buigen en wat te drinken.
Moeten groeien
Nu zijn er ook mensen die het geestelijk groeien hoog op de agenda hebben staan. Er moet en er zal gegroeid worden. Met workshops, lezingen en meditaties probeert men zich zelf aan de haren omhoog te trekken. Helaas daar groei je niet van, daar krijg je alleen maar hoofdpijn van. Het geestelijk groeien is gewoon alledaags in alles wat we doen, leven met God en Zijn liefde. Het geforceerd moeten groeien pakt altijd verkeerd uit.
Meditatie kan rust geven. Workshops en lezingen kunnen inzicht geven. Als je hierdoor je innerlijk meer en vaker tot God richt, zijn het mooie vormen van begeleiding. Het werkelijk geestelijk groeien is iets anders en heeft deze zaken niet nodig. Ze zijn gewoon een invulling van ons leven en als deze liefde vol is dan is deze goed.
De instelling om te willen en te moeten groeien is nogal op jezelf gericht. Het openen voor God is dan een middel geworden om het slokje water te kunnen ontvangen. De focus om voordeel uit het geestelijk groeien te willen halen, en naar meer te streven, is eenzijdig en egoïstisch. Het doel is niet om beter en hoger te worden. De bedoeling is om uit eigen vrije wil te leven met de Liefde in je.
God houdt van ons en vindt het fijn als wij in gebed aandacht voor Hem hebben. Dit is als een liefdes relatie waarin de geliefden het prettig vinden om elkaar aandacht te geven en te ontvangen. De geestelijke groei die we doormaken komt door de steeds hechtere band die we met God krijgen. We openen ons uit liefde en aandacht voor Hem, en Hij opent zich uit Liefde voor ons. Hoe hechter de relatie wordt hoe meer we gegroeid zijn, en dat weerspiegeld in ons binnenste.
